نگاهی به
امکانات و فناوری های استفاده از اینترنتADSL و WiMax
آشنایی با عملکرد ای دی اس ال "ADSL"
زوجسیم مسی
تلفن شهری از محدوده فرکانسی میان صفر تا ۲ مگاهرتز پشتیبانی می کند که از این
میان فقط برای کاربردهای شهری تلفن ثابت (PSTN) از پهنای باند ۴ کیلوهرتز پشتیبانی
میشود. بدینمعنی که هنگام استفاده از تلفن معمولی حداکثر باند فرکانسی۴ کیلو
هرتز مورد استفاده قرار گرفته و مابقی باند بلااستفاده میماند.
سیستم ADSL
با بکارگیری تکنولوژی های مدولاسیون تقسیم فرکانسی و فشرده سازی اطلاعات
این امکان را بوجود میآورد که سیستم شمارهگیری تلفن بتواند از پهنای باند ۴
کیلوهرتز خود استفاده کند و مابقی باند فرکانسی آزاد برای اتصال به اینترنت و
تبادل اطلاعات میان کاربر و مرکز خدمات ADSL استفاده شود. استفاده از محدوده
فرکانس۴ کیلوهرتزی نمیتواند بیشتر از ۵۶kbps سرعت در اختیار کاربران قرار دهد
و با استفاده از یک پهنای باندی معادل ۲ مگاهرتز میتوان تصور کرده که چه مقدار
بر سرعت تبادل اطلاعات افزوه میشود (چیزی در حدود ۵۰۰ برابر) و در این حالت
است که میتوان به سرعتهای ۸mbps و حتی خیلی بالاتر دست یافت (تکنولوژی های
جدیدترADSL قادر به ارائه سرعتهایی بیش از۲۰mbps میباشند). در عمل ADSL از
پهنای باندفرکانسی ۳۰KHz تا ۱۳۸KHz برای ارسال اطلاعات و باند فرکانسی ۱۳۸KHz
تا ۱.۱Mhz برایگرفتن اطلاعات استفاده میکند.
سازندگان تجهیزاتADSL
معمولا از دو استاندارد تقسیم سیگنال فرکانسی استفاده میکنند TM و CAP ،
استاندارد قدیمی CAP با تقسیم کردن تمام پهنایباند به سه بخش مجزا، به مکالمات
تلفنی باند صفر تا ۴ کیلو هرتز را اختصاص میدهد و برای ارسال داده (Upstream)
محدوده ۲۵ تا ۱۶۰کیلوهرتز و دریافت اطلاعات از باند ۲۴۰ کیلوهرتز به بالا
صورت خواهد گرفت. بنابراین در نهایت این شیوه از سه کانال مجزا استفاده میکند.
استاندارد DTM با تقسیم کردن پهنای باند به ۲۴۷ کانال مجزا و اختصاص
کانالهایی برای دریافت و ارسال داده انعطافپذیری بیشتری را در کیفیت سرویس
بوجود میآورد. ولی در عوض پیادهسازی به مراتب پیچیدهتری دارد.
ادامه ی مطلب ...
